"Στην κόλαση ο Εχθρός"

Arno Breker - Eos (1939)

Canto LXXIII

Καβαλκάντι - Δημοκρατική Αλληλογραφία

Κι ύστερα αποκοιμήθηκα
και στο χαμένο άνεμο ξυπνώντας
είδα και άκουσα,
κι εκείνος που είδα φανερώθηκε καβαλάρης,
και άκουσα :
"Καμίαν εγώ δεν έχω χαρά
τη ράτσα μου βλέποντας να πεθαίνει
μες στη ντροπή και τη λάσπη
Κυβερνημένη απ' τα ψοφίμια
και προδομένη.
Ο Ρούσβελτ, ο Τσώρτσιλ κι ο Ήντεν
μπάρσταρδοι και εβραιούληδες
Φαγάδες όλοι και ψευταράδες
κι ο λαός ηλίθιος
του ήπιαν το αίμα!
Θάνατος που βρέθηκα στη Σαρζάνα
τώρα περιμένω το εγερτήριο.
Είμαι ο Γκουίντο, αυτός που αγάπησες
για το αγέρωχο πνεύμα
και την αγαθή προαίρεση.
Από την Κυπριακή σφαίρα
γνώρισα τη λάμψη
πάντοτε καβαλάρης
(ποτέ ιπποκόμος)
Μέσ' απ' τους δρόμους του Άστεως
που άλλο όνομα είχε
η πόλη του πόνου
(η Φλωρεντία)
διχασμένη διαρκώς
Κατοικημένη από κόσμο ευέξαπτο και επιπόλαιο
τι ράτσα σκλάβων!
Περνώντας απ' το Αρίμνιο
ένα κορίτσι αντάμωσα
με ηθικό ακμαίο
που τραγουδούσε από χαρά
ξετρελαμένο!
Ήταν μια χωριατοπούλα
λιγάκι παχουλή μα ωραία
στην αγκαλιά δυο Γερμανών
και τραγούδαε
τον έρωτα τον ετραγούδαε
καμιάν ανάγκη δεν είχε να ανέβει
στον ουρανό.
Είχε τραβήξει τους Καναδούς
σ' ένα ναρκοπέδιο
εκεί που ήταν ο Ναός
της ωραίας Ιζόττα.
Βάδιζαν ανά τέσσερις ή ανά πέντε
κι εγώ λαίμαργος
ακόμη για έρωτα ήμουν
παρόλα τα χρόνια μου.
Έτσι είναι όλα
τα κορίτσια στη Ρομάνια.
Οι Καναδοί έρχονταν
να "καθαρίσουν" τους Γερμανούς
να ρημάξουν ό,τι απόμεινε
από την πόλη του Ρίμινι
ζήτησαν να τους δείξει το δρόμο
για τη Βία Εμίλια
από ένα κορίτσι,
κορίτσι που είχαν βιάσει
μια στιγμή μόλις πριν ο άθλιος συρφετός.
- Μάλιστα! Μάλιστα! στρατιώτες!
Αυτός είναι ο δρόμος.
Εμπρός, εμπρός
για τη Βία Εμίλια!
Και πήγε κι εκείνη μαζί τους.
Ο αδερφός της είχε ανοίξει
τις τρύπες για τις νάρκες
εκεί προς τη θάλασσα.
Προς τη θάλασσα η κόρη,
λιγάκι παχουλή μα ωραία,
οδήγησε το φανταρομάνι.
Τι γενναία κούκλα! Τι γενναία κουκλίτσα!
Κι όλα τα έδινε σαν ένα χάδι
από έρωτα αγνό,
τι ηρωίδα!
Αψηφούσε το θάνατο
κερδίζοντας το σπάνιο
πεπρωμένο της.
Παχουλή όχι και τόσο
μα έπιασε το στόχο.
Τι λάμψη!
Στην κόλαση ο εχθρός,
νεκροί είκοσι,
νεκρή κι η κόρη
ανάμεσα σ' αυτόν τον άθλιο όχλο,
σώοι και αβλαβείς οι αιχμάλωτοι.
Της κουκλίτσας το ηθικό
ακμαιότατο
τραγούδαε, τραγούδαε
ξετρελαμένη από χαρά,
τραγούδαε ως το τέρμα του δρόμου
που πάει προς τη θάλασσα.
Δόξα της πατρίδας!
Δόξα! Δόξα!
Να πεθαίνεις για την πατρίδα
μες στη Ρομάνια!
Δεν πέθαναν οι νεκροί,
εγώ κατέβηκα
από τον τρίτο ουρανό
για να δω τη Ρομάνια,
να δω τα βουνά
επάνω στην έφοδο
Τι ωραίος χειμώνας!
όταν ψηλά στο βορρά η πατρίδα γεννιέται ξανά,
και τι κορίτσι!
τι κορίτσια,
και τι αγόρια,
ντυμένα στα μαύρα!

Έζρα Πάουντ,
Τα δύο αποσιωπημένα Cantos
(LXXII-LXXIII)

Η Ηθική του Ταό

"Ταοϊσμός και Ζεν"

Απόσπασμα από το "Βιβλίο του Τσαγιού",

Οκάκουρα Κακούζο, Εκδ. Ερατώ

Στον τομέα της ηθικής οι ταοϊστές επιτιμούσαν τους νόμους και τους ηθικούς κώδικες της κοινωνίας, επειδή για κείνους το σωστό και το λάθος δεν ήταν παρά σχετικοί όροι. Ο Ορισμός είναι πάντοτε Περιορισμός, και το "Σταθερό" και το "Αμετάβλητο" όροι δηλωτικοί μιας διακοπής της ανάπτυξης. Ο Κουτσουγκέν έλεγε πως "οι Σοφοί κινούν τον κόσμο". Τα ηθικά μας πρότυπα είναι γέννημα παλαιών κοινωνικών αναγκών · πρέπει, ωστόσο, η κοινωνία να παραμένει εσαεί ίδια ; Η διατήρηση των κοινών παραδόσεων συνεπάγεται την διαρκή θυσία του ατόμου χάριν του κράτους. Η εκπαίδευση, προκειμένου να διαιωνίσει την ισχυρή πλάνη, προάγει ένα είδος άγνοιας. Οι άνθρωποι δεν μαθαίνουν να είναι αληθινά ενάρετοι, παρά μόνον να συμπεριφέρονται σωστά. Γινόμαστε μοχθηροί, επειδή δεν είμαστε εσωτερικά ελεύθεροι. Δεν συγχωρούμε ποτέ τους άλλους, επειδή ξέρουμε πως εμείς οι ίδιοι είμαστε εν αδίκω. Παριστάνουμε τους ευγενείς, επειδή φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια στους άλλους · καταφεύγουμε στην υπερηφάνεια, επειδή φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια στον εαυτό μας. Πως μπορεί να πάρει κανείς τον κόσμο στα σοβαρά όταν ο ίδιος ο κόσμος είναι τόσο γελοίος ; Παντού επικρατεί το πνεύμα της ανταλλαγής. Τιμή και Αγνότης! Κοιτάξτε, λοιπόν, τον αυτάρεσκο έμπορο που πουλάει στην λιανική το Καλό και το Αληθινό! Μπορεί κανείς ν' αγοράσει ακόμα και μία κατ' ευφημισμόν Θρησκεία, που δεν είναι στην πραγματικότητα παρά κοινή ηθική, καθαγιασμένη με άνθη και μουσική. Τι απομένει αν απογυμνώσουμε την εκκλησία από τον εξοπλισμό της ; Κι ωστόσο, η επιχείρηση θεριεύει, γιατί οι τιμές είναι παράλογα χαμηλές - μια προσευχή για ένα εισιτήριο στον Παράδεισο, ένα πτυχίο για να γίνει κανείς ευυπόληπτος πολίτης! Τρέξτε γρήγορα να κρυφτείτε - αν μάθαινε ο κόσμος την πραγματική σας χρησιμότητα, ο δημοπράτης θα σας έβγαζε αμέσως στο σφυρί! Γιατί αρέσει τόσο πολύ η αυτοδιαφήμιση σε άνδρες και γυναίκες ; Δεν είναι αυτό ένα ένστικτο με ρίζες στην εποχή της δουλείας ;

Βούλα Παπαϊωάννου

Γεννήθηκε στην Λαμία το 1898 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το ενδιαφέρον της για την τέχνη ξεκινά με την παρακολούθηση μαθημάτων ζωγραφικής στο Πολυτεχνείο, διευρύνεται με τα ταξίδια της στο εξωτερικό και τις επισκέψεις της σε μουσεία και εκθέσεις, και κορυφώνεται την δεκαετία του '30 με την ενασχόλησή της με την φωτογραφία.

Στα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα, φωτογράφιζε τοπία, μνημεία και αρχαιολογικά εκθέματα σε συνεργασία με το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος το '40, η θεματολογία των φωτογραφιών της άλλαξε και αποτύπωνε πλέον, με έντονη κοινωνική και ανθρωπιστική προσέγγιση, τα δεινά του πολέμου και την εξαθλίωση κατά την περίοδο της κατοχής. Μετά την απελευθέρωση, ως υπέυθυνη του φωτογραφικού τμήματος της UNRRA, περιηγήθηκε την ελληνική ύπαιθρο και απαθανάτισε τις σκληρές συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων της, αλλά και προσωπικές τους ιστορίες. Στη δεκαετία του '50, ο φακός της αποτυπώνει την αισιοδοξία της αναγέννησης από τις στάχτες που άφησε πίσω ο πόλεμος, η πείνα και η φτώχεια · τέλος, ασχολείται ξανά με τη φωτογράφιση των ελληνικών τοπίων με μια ματιά περισσότερο τουριστική.
Το έργο της αντανακλά την δύναμη και το ψυχικό σθένος του απλού ανθρώπου, τον καθημερινό του αγώνα για επιβίωση και την δίψα του για ζωή.

Πορτρέτο Αγοριού

Τα καινούργια παπούτσια

Παρασκευή ψωμιού σε επαγγελματικό φούρνο

Γυναίκες κουβαλούν πέτρες (Σύγχρονες Καρυάτιδες)

Αγόρια διαβάζουν σε παιδόπολη

Πορτρέτο κοριτσιού

Μάθημα σε σχολείο

Η ευχή της Μάνας

Συσσίτιο κατά την περίοδο της κατοχής

Ο Ναός του Απόλλωνα

Περισσότερα έργα της :

www.benaki.gr/papaiwannou

Φιλοσοφική και Πολιτική Επιθεώρησις.

Απόσπασμα από την εισαγωγή.

Τὰ φύλλα τοῦ παρόντος ἐντύπου ὁµοιάζουν πρὸς κλειστὲς φιάλες ποὺ ταξιδεύουν ἀνὰ τοὺς ὠκεανοὺς τοῦ συγχρόνου ἀντι-κόσµου, περιέχουσες κωδικοποιηµένα ζωτικὰ µυστικά, µὲ ὑποψηφίους ἀποδέκτας κάποιους πιθανοὺς µοναχικοὺς καὶ ἀπελπισµένους «ναυαγούς», ποὺ ζοῦν ἀποµονωµένοι σὲ διάφορα ἀποκοµµένα καὶ ἄγονα ἐρηµονήσια· ἀνοίγοντας τὶς φιάλες, δύνανται νὰ λάβουν ὁδηγίες ἐπιβιώσεως καί, µαζύ, ἕνα σχέδιον ἀποδράσεως – ἀλλὰ καὶ τελικῆς συνενώσεως εἰς ἕνα ὀργανικὸν Ὅλον· ἀπείρως µακρὰν τῆς σηµερινῆς ἐκτρωµατικῆς αἰσχρουργίας πού, δίκην δεινοτάτου θανασίµου ζυγοῦ, ψευδωνύµως ἐπικάθηται ἐπὶ τοῦ ὑποδούλου τραχήλου τοῦ Ἔθνους κι ὁλοκλήρου τῆς Φυλῆς µας – ποὺ ταχύτατα καὶ µεθοδικώτατα σύρονται ἐν ὑπνώσει στὸν πλέον ἄδοξο κι ἐπαίσχυντο ἀφανισµό: συνενώσεως εἰς τὸ δι᾿ ἡµῶν ἀναδυόµενον ἐκεῖνο Ὅλον, ποὺ θὰ ἐκκολάψῃ καὶ καταυγάσῃ, ἀληθινά, τὴν ἐνεργῶς πραγµατουµένη Πατρίδα µας, µίαν Πατρίδα ἀξίαν καὶ ἀπροσµάχητον, καὶ πάλιν ἀναδεικνυοµένην εἰς λίκνον τῆς ἀναγεννωµένης καὶ ἐκ τοῦ ἀφανισµοῦ µόλις διαφευγούσης Ἀριανικότητος, στυλοβάτου καὶ φάρου τῆς οἰκουµένης!

Χθόνια Θρησκεία

"Μυστική ένωση και ιερά φύση"

Απόσπασμα από το "Περιβάλλον και Συνείδηση στην Αρχαία Ελλάδα",
του Αιμ. Μπουρατίνου, Εκδ. Αρσενίδη

Arnold Böcklin - The Sacred Wood

(Η κάθοδος των Δωριέων το 1100 π.Χ., εκτός των άλλων, έφερε στον ελλαδικό χώρο και την ουράνια θρησκεία · η προσήλωση στις ουράνιες θεότητες μπορεί να διαπιστωθεί πολύ εύκολα από τον τόπο κατοικίας των θεών, τον Όλυμπο, ένα ψηλό βουνό που τους απομακρύνει από τη γη και γι΄ αυτό το λόγο τους καθιστά ανεπαρκείς για την προστασία της φύσης. Υπήρχε, όμως, και μια αρχαιότερη θρησκεία, αυτή της χθόνιας λατρείας και της Μεγάλης Μητέρας.)

Οι παλαιότερες δοξασίες και πρακτικές στον ελλαδικό χώρο έχουν ηλικία πολλών χιλιάδων ετών. Ριζώνουν στις πανάρχαιες σαμανικές παραδόσεις, κύριο χαρακτηριστικό των οποίων είναι η πληρέστερη γνώση των βαθύτερων δυνάμεων, ισορροπιών και επιταγών της φύσης. Έτσι αυτές οι δοξασίες και πρακτικές (δεν υπήρχαν δε ποτέ δοξασίες χωρίς πρακτικές ή πρακτικές χωρίς δοξασίες, όπως συνέβη αργότερα) αποδείχθηκαν ικανότατες στο να προστατεύσουν το περιβάλλον. Μυούσαν τους λάτρεις (και όλοι οι άνθρωποι ήσαν λάτρεις την εποχή εκείνη) στην ιερότητα του περιβάλλοντος, στην αλληλοπεριχώρηση των στοιχείων του και στην ιεράρχηση των επιπέδων του. Μ' αυτόν τον τρόπο διήγειραν στο κάθε άτομο χωριστά την αίσθηση της προσωπικής ευθύνης για (και μετοχής τους εις) τα δρώμενα της φύσης.
Η συγκεκριμένη αυτή χθόνια θρησκευτική παράδοση κυριαρχούσε σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο μέχρι την κατάρρευση του Μυκηναϊκού Πολιτισμού γύρω στο 1200 π.Χ. Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη μονοθεϊστική θρησκεία στην ιστορία του κόσμου. Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η πλήρης μυστική ταύτιση της φύσης με την Μεγάλη Μητέρα - αν και η τελευταία προσλαμβανόταν με τρόπο τελείως διαφορετικό από εκείνο με τον οποίο προσέλαβαν αργότερα τον δικό τους ένα Θεό οι τρεις μεγάλες ιουδαιογενείς θρησκείες της Μέσης Ανατολής (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Ισλάμ).
Ειδικότερα, οι λάτρεις της Μεγάλης Μητέρας δεν την αντιλαμβάνονταν ως μιαν ύψιστη αντικειμενική θεότητα - δημιουργό του κόσμου, αλλά ταυτόχρονα αποστασιοποιημένη απ' αυτόν. Την αντιλαμβάνονταν περισσότερο ως μια (ποιοτικώς) ενδιάθετη ενότητα με τα πάντα - εξακολουθητική δημιουργική παρουσία στα πράγματα και ενεργειακώς συνδεδεμένη μαζί τους.
Το γεγονός ότι η θεά ήταν μία απηχούσε την αλήθεια αυτής της ενεργειακής ενότητας. Δεν απηχούσε κάποια εξιδανίκευσή της. Έτσι η Μεγάλη Θεά δεν εξουσίαζε άνθρωπο και φύση εκ των άνω, όπως ο Παντοδύναμος Θεός στις ιουδαιογενείς θρησκείες. Αλληλοπεριχωρείτο μαζί του καταλυτικά εκ των έσω. Η μοναδικότητά της ήταν θέμα εγκαταβύθισης στην μοναδικότητα του παρόντος. Σήμαινε ένταξη στην ποιότητα του όντος και στην εσωτερικότητα του όλου, μακριά από κάθε εξαντικειμενίκευση.
Η ανωνυμία της Μεγάλης Θεάς στήριζε αυτήν την μυστική λειτουργία. Και η απαγόρευση της κατάργησης αυτής της ανωνυμίας, που μνημονεύει Ηρόδοτος όταν αναφέρει πως οι Πελασγοί κρατούσαν μυστικά τα ονόματα των θεών τους, την προστάτευε από κάθε διολίσθηση προς την θεωρητική σύλληψη. Όλα αυτά δείχνουν πόση επίγνωση υπήρχε στην εποχή εκίνη των κινδύνων που συνυφαίνοναι με τον χωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου και τον συνακόλουθο βιασμό του κόσμου.
Τι ήταν λοιπόν το εξωτερικό αποτέλεσμα αυτής της αλληλοπεριχώρησης της θεάς με την φύση εκ των έσω - αυτής της καταλυτικής οντολογικής διακοινωνίας.
Ήταν η θεώρηση όλων των στοιχείων της φύσης ως ιερών. Τα ζώα, οι βουνοκορφές, τα νερά των πηγών και των ποταμών, ο άνεμος, η φωτιά και γενικότερα όλες οι επί μέρους πτυχές του οικοσυστήματος προσλαμβάνονταν ως ένθεα. Η ιερότητα των δασών ήταν τέτοια, ώστε τα τελευταία έγιναν τόποι όπου πραγματοποιούνταν διάφορες τελετές και ιεροπραξίες. Οι μετέπειτα ναοί με τις κιονοστοιχίες, που συμβόλιζαν τους κορμούς δένδρων, αυτά τα ιερά δάση επιχειρούσαν να αναπαραστήσουν.
Τόσο βαθιά αποδείχθηκε η πεποίθηση στην ιερότητα των ποικίλων δυνάμεων και παραμέτρων της φύσης, ώτσε ακόμα και κατά τους πρώιμους ιστορικούς χρόνους ίσχυε θρησκευτική επιταγή που απαγόρευε την άμεση αναφορά στα στοιχεία και τις δυνάμεις αυτές ως ένθεων. Αν ήθελε να αναφερθεί κανείς στα στοιχεία της φύσης έπρεπε να χρησιμοποιήσει λόγο συμβολικό, ώστε η όποια αναφορά να έχει έμμεσο μόνο χαρακτήρα.
Η έμμεση χρήση του λόγου είχε στενή σχέση και με την ανάγκη να διατηρείται η συνείδηση σε πλήρη και συνεχή εγρήγορση απέναντι στην ιερά φύση. Εφ' όσον η γνώση και η εμπειρία του κόσμου δεν προσφερόταν στο άτομο έτοιμες και εξαντικειμενικευμένες από κάποια ανώτερη αρχή, στην οποία μπορούσε να δώσει πίστη, το άτομο ήταν υποχρεωμένο να αποκτήσει (και να επαναποκτήσει) τις γνώσεις και τις εμπειρίες αυτές το ίδιο μέσα από την συμμετοχή του στα μυστήρια και τις πρακτικές που αυτά επέβαλλαν,
Υπήρχε έτσι σεβασμός για την εσωτερική υφή των ίδιων των γνώσεων και εμπειριών γύρω από την φύση. Υπήρχε ακόμα σεβασμός για την σημασία της διαισθητικής πρόσβασης σ' αυτήν την εσωτερική υφή και των διαφορετικών ικανοτήτων και ποιοτήτων, που χαρακτήριζαν το κάθε άτομο χωριστά. Αποφεύγετο κάθε διανοητικοποίηση των γνώσεων και των εμπειριών, κάθε αποκρυστάλλωσή τους, αλλά και κάθε ισοπέδωσή τους. Η συμβολική γλώσσα, όπως λέγει η Πυθία μέσα από έναν χρησμό της, επιτρέπει στο άτομο να διαλογίζεται καλύτερα πάνω στα πράγματα - και κατ' επέκταση να πλησιάζει την αλήθεια, που ήταν κάποτε το ζητούμενο της γνώσης.

Edvard Grieg

Γεννήθηκε στο Μπέργκεν της Νορβηγίας στις 15 Ιουνίου του 1843. Με δασκάλα την μητέρα του, έμαθε να παίζει πιάνο από την ηλικία των 6 ετών και αργότερα φοίτησε στο ωδείο της Λειψίας, που είχε ιδρυθεί από τον Mendelsohn.

Όντας κι ο ίδιος πιανίστας, ο κύριος όγκος των έργων αποτελείται από κονσέρτα και σονάτες για πιάνο. Συνέθεσε μουσική για τα ποίηματα των νορβηγών ποιητών και συγγραφέων θεατρικών έργων Bjørnstjerne Bjørnson και Henrik Ibsen, με αποκορύφωμα την ορχηστρική σύνθεση για το έργο του τελευταίου, "Peer Gynt".
Χαρακτηρίζεται ως εθνικός συνθέτης της Νορβηγίας καθώς κύρια πηγή της έμπνευσής του αποτέλεσε η νορβηγική παραδοσιακή μουσική. Όραμα του Grieg ήταν να δημιουργήσει ένας είδος μουσικής που θα προσέδιδε στους Νορβηγούς μια ιδιαίτερη εθνική μουσική ταυτότητα.

http://www.mnc.net/norway/EHG.htm
http://www.edvardgriegmuseum.com

Theodor Kittelsen I/ II

Η Θρησκεία του Αίματος

"Η ιστορία της φυλής αποτελεί την φυσική ιστορία συγκερασμένη με τον μυστικισμό της ψυχής · αλλά η ιστορία της θρησκείας του αίματος είναι η λαμπρή ιστορία της ακμής και της πτώσης της ανθρωπότητας, των ηρώων και των φιλοσόφων, των εφευρετών και των καλλιτεχνών."

"Σήμερα μια νέα πίστη ανατέλλει : η θρησκεία του αίματος · η πίστη πως μαζί με το αίμα υπερασπιζόμαστε τη θεία φύση του ανθρώπου ως ολότητα."

Alfred Rosenberg (1893-1946)

Απετέλεσε πρωταρχικό μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και αναδείχθηκε σε σπουδαίο ιδεολόγο και εισηγητή καθοριστικών εννοιών και θεωριών. Η θρησκεία του αίματος, η αναζήτηση της Πρωτοπατρίδας, της κοιτίδας του Άρειου Πολιτισμού, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των φυλών και οι διαφορές στην ψυχοσύνθεσή τους αλλά και στην πορεία εξέλιξης των πολιτισμών τους είναι μερικά από τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε και συμπεριέλαβε στο έργο του "Ο Μύθος του 20ου Αιώνα".

Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Πολυτεχνική Σχολή της Ρίγας και μηχανολογία στην Ανώτατη Τεχνική Σχολή της Μόσχας. Διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών το 1933 και διετέλεσε Υπουργών των Ανατολικών Κατεχόμενων Περιοχών κατά τη διάρκεια του Πολέμου.
Στη Δίκη της Νυρεμβέργης καταδικάστηκε σε θάνατο ως "εγκληματίας" πολέμου με μόνη "απόδειξη της ενοχής" του τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις.

Αεροβάτες

Με τι πέτρες, τι αίμα και τι σίδερο
και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι
ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο
και μας λιθοβολούν και μας φωνάζουν
Αεροβάτες
το πως περνούμε τις μέρες και τις νύχτες μας
ένας θεός το ξέρει.

Φίλε μου, όταν ανάβ' η νύχτα την ηλεκτρική σου δύνη
βλέπω το δέντρο της καρδιάς που απλώνεται
τα χέρια σου ανοιχτά κάτω από μιαν Ιδέα ολόλευκη
που όλο παρακαλείς
κι όλο δεν κατεβαίνει
χρόνια και χρόνια
εκείνη εκεί ψηλά, εσύ εδώ πέρα.

Κι όμως του πόθου τ' όραμα ξυπνάει μια μέρα σάρκα
κι εκεί όπου πριν δεν άστραφτε παρά γυμνή ερημιά
τώρα γελάει μια πολιτεία ωραία όπως τη θέλησες
κοντεύεις να τη δεις, σε περιμένει
δώσε το χέρι σου να πάμε πριν η Αυγή
την περιλούσει με ιαχές θριάμβου.

Δώσε το χέρι σου - πριν συναχτούν πουλιά
στους ώμους των ανθρώπων και το κελαηδήσουνε
πως επιτέλους φάνηκε να 'ρχεται από μακριά
η ποντοθώρητη παρθένα Ελπίδα!

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν
κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες
φίλε μου, όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι
σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά
χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!

Oδ. Ελύτης - Ήλιος ο Πρώτος, XVI

Άνεμοι..

Σειρά γραμματοσήμων που απεικονίζουν τους Αέρηδες (1943)

Ἐκ δὲ Τυφωέος ἔστ᾽ ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων,
νόσφι Νότου Βορέωτε καὶ ἀργέστεω Ζεφύροιο·
οἵ γε μὲν ἐκ θεόφιν γενεή, θνητοῖς μέγ᾽ ὄνειαρ·
Οἱ δ᾽ ἄλλοι μαψαῦραι ἐπιπνείουσι θάλασσαν·
αἳ δή τοι πίπτουσαι ἐς ἠεροειδέα πόντον,
πῆμα μέγα θνητοῖσι, κακῇ θυίουσιν ἀέλλῃ·
ἄλλοτε δ᾽ ἄλλαι ἄεισι διασκιδνᾶσί τε νῆας
ναύτας τε φθείρουσι· κακοῦ δ᾽ οὐ γίγνεται ἀλκὴ
ἀνδράσιν, οἳ κείνῃσι συνάντωνται κατὰ πόντον·
αἳ δ᾽ αὖ καὶ κατὰ γαῖαν ἀπείριτον ἀνθεμόεσσαν
ἔργ᾽ ἐρατὰ φθείρουσι χαμαιγενέων ἀνθρώπων
πιμπλεῖσαι κόνιός τε καὶ ἀργαλέου κολοσυρτοῦ.


-----


Απ' τον Τυφωέα προέρχεται το υγρό μένος της πνοής
των ανέμων, του Βορέα και του Αργεστοζέφυρου, όχι
του Νότου. Είναι θεογενείς, μέγα όφελος των θνητών.
Οι άλλοι πνέουν άστατα πάνω στην θάλασσα κι είναι
αυτοί που πέφτουν στον νεφελώδη πόντο, μεγάλη
συμφορά για τους θνητούς, μαίνονται σε θύελλα κακή.
Οπουδήποτε φυσούν, σκορπίζουν τα πλοία και τους
ναύτες καταστρέφουν. Στήριξη δεν υπάρχει για τους
άνδρες εμπρός στο κακό, όταν τους συναντούν στον
πόντο. Αυτοί κ' επάνω στην απέραντη , γεμάτη άνθη
γη, φθείρουν τ' αγαπητά έργα των κατωγέννητων
ανθρώπων, γεμίζοντάς τα σκόνη και οχληρή ταραχή.

Θεογονία - Ησίοδος

-----

Οι Αέρηδες στη Ζωγραφική

Βορέας και Ωρείθυια - Henrich Lossow

Βορέας - William Waterhouse

Ζέφυρος - Τroy Kinney

Ζέφυρος και Φλώρα - William Bouguereau

Βορέας - Sebastiano Conca

Η άνοιξη (απεικονίζεται ο Ζέφυρος) - Sandro Botticelli

Η γέννηση της Αφροδίτης (απεικονίζεται ο Ζέφυρος) - Sandro Boticelli

Άλογα των Φιόρδ

Κομψά, αγέρωχα, ήρεμα. Όπως μαρτυρά και το όνομά τους (Fjord Horse), αυτή η φυλή αλόγων προέρχεται από τα νορβηγικά φιόρδ. Λόγω του μέτριου ύψους τους συχνά τα συγχέουν με πόνυ, όμως ανέκαθεν συγκαταλέγονταν στο γένος των αλόγων.

Αποτελεί μια από τις αρχαιότερες φυλές · ορδές αυτών των αλόγων εγκαταστάθηκαν πριν από 4000 χρόνια στη Νορβηγία και οι αρχαιολογικές ανασκαφές ταφικών μνημείων των Βίκινγκς αποκαλύπτουν πως αυτή η ράτσα εκτρεφόταν για πάνω από 2000 χρόνια. Θεωρείται μία από λίγες αμιγώς καθαρόαιμες φυλές, καθώς η εκτροφή τους δεν αλλοιώθηκε από διασταυρώσεις με άλλα είδη αλόγων. Διατηρούν τα "πρωτόγονα" στοιχεία της φυλής τους ,όπως τα "άγρια" χρώματά τους (καστανό-χρυσαφί και μαύρο) καθώς και τη χαρακτηριστική μαύρη λωρίδα που ξεκινά απ' το τσουλούφι τους, διατρέχει την χαίτη τους και ξαναεμφανίζεται στην πλούσια ουρά τους. Χαρακτηριστική είναι η χαίτη τους και ο τρόπος κουρέματός της καθώς εξωτερικά είναι λευκή και την κουρεύουν πιο κοντή για να ξεπροβάλλει στο εσωτερικό η προαναφερθείσα μαύρη ρίγα.
Παρά το μέγεθός τους, είναι πολύ δυνατά και ανθεκτικά θηλαστικά, κατάλληλα για "βαριές δουλείες" όπως όργωμα χωραφιών και μεταφορά ξυλείας. Είναι ήρεμα και δεκτικά γι' αυτό και αποτελούν εξαιρετικά άλογα ιππασίας, αλλά και οδήγησης. Ακόμα, χρησιμοποιούνται ευρέως σε αθλητικούς διαγωνισμούς λόγω των πολύ υψηλών τους επιδόσεων.
Η κυβέρνηση της Νορβηγίας έχει ανακηρύξει το άλογο των Φιόρδ ως ένα εκ των εθνικών της συμβόλων γι' αυτό και ακολουθεί πρόγραμμα εκτροφής και διατήρησεως της καθαρότητας της φυλής του. Τελός, το άλογο των Φιόρδ στολίζει τα θηρεό των νορβηγικών δήμων Gloppen και Eid.

Villa Wahnfried

Το σπίτι που έζησε και είναι θαμμένος μαζί με την γυναίκα του μία μεγάλη προσωπικότητα της μουσικής και του πνεύματος, ο Ριχάρδος Βάγκερ.

Περισσότερες πληροφορίες για την Villa Wahnfried εδώ :

http://www.wagneropera.net/Bayreuth/Bayreuth-Villa-Wahnfried.htm

Το τραγούδι των Νιμπελούνγκεν

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις "ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ" το μοναδικό γερμανικό έπος των Νιμπελούνγκεν. Το έπος είναι ολόκληρο, δίχως περικοπές, απευθείας μεταφρασμένο από το γερμανικό μεσαιωνικό κείμενο. Ακολουθεί η περιγραφή που βρίσκεται στο οπισθόφυλλο :

Ο Ζίγκφριντ, φτάνει στη Βορμς, για να κατακτήσει την Κρίμχιλντ, της οποίας έχει ακούσει να υμνούν την ανυπέρβλητη ομορφιά. Ο πρίγκιπας έχει προηγουμένως αρπάξει τον καταραμένο θησαυρό των Νιμπελούνγκεν και έχει γίνει άτρωτος μετά το λουτρό στο αίμα του δράκοντα που σκότωσε. Άτρωτος παντού, εκτός από ένα σημείο... To "Nibelungenlied", το "Τραγούδι των Νιμπελούνγκεν", των παιδιών της ομίχλης δηλαδή, είναι, ίσως, το ωραιότερο μεσαιωνικό έπος, η αντίστοιχη Ιλιάδα της γερμανικής φιλολογίας. Ένα επικό ποίημα, αγνώστου συγγραφέως, γραμμένο περί τα 1.200 μ.Χ., που συμπαρασύρει τον αναγνώστη στον ξέφρενο καλπασμό των δραματικών του διαλόγων. Βασισμένο σε ένα σύμφυρμα ψηγμάτων της ιστορίας, στοιχείων της γερμανικής παγανιστικής μυθολογίας, θρύλων των σκανδιναβικών χωρών, ακόμη και στις λαϊκές δοξασίες σλαβικών παραμυθιών, αναβιώνει με θαυμαστή λιτότητα τους θρύλους και την εποποιία της ευρωπαϊκής ιπποσύνης, αλλά και την σκοτεινή ανθρώπινη φύση, όπως αυτή παρουσιάζεται στις αρχαίες τραγωδίες. Ένας αμύθητος θησαυρός, ένας μεγαλόπνοος έρωτας, μια αντιζηλία, ένας στυγερός φόνος, ένας αιματηρός πόλεμος, μια γυναίκα που διψά για εκδίκηση και φτάνει να σκοτώσει ακόμη και το ίδιο της το παιδί, αλλά και νεράιδες, ρωμαλέοι ιππότες, αχρεία, ποταπά ανθρωπάκια, ο προαναγγελμένος όλεθρος... Ο έρωτας και η εκδίκηση, η δόξα και η φιλαργυρία είναι οι προφάσεις που χρησιμοποιεί η ανελέητη μοίρα για να οδηγήσει τους ήρωες στο αμετάκλητο πεπρωμένο· στο φοβερό τέρμα μιας διαδρομής, όπου τους περιμένει ο θάνατος μέσα σ' ένα πρωτοφανές λουτρό αίματος. Αυτό είναι το μυθολογικό σύμπαν του σκοτεινού και βλοσυρού αυτού ποιήματος, που ενέπνευσε τον Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν στην συγγραφή της διάσημης τριλογίας του "Ο Άρχοντας των δαχτυλιδιών", τον Ριχάρδο Βάγκνερ, στην σύνθεση της θαυμαστής τετραλογίας του "Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν", αλλά και τον Φριτς Λανγκ που το μετέφερε υποδειγματικά στην μεγάλη οθόνη.

Jean Delville

Βέλγος συμβολιστής ζωγράφος (1867 - 1953) · νεο-πλατωνιστής, μυστικιστής και οπαδός της εσωτερικής φιλοσοφίας. Εξέφραζε τις ιδέες του όχι μόνο με τη ζωγραφική, αλλά και με τη συγγραφή κειμένων.
Ο Delville πίστευε πως η ορατή πραγματικότητα ήταν ένα σύμβολο και οι άνθρωποι ζούσαν σε τρία επίπεδα : το φυσικό (η σφαίρα της πραγματικότητας), το αστρικό ( η σφαίρα του νόμου) και το θεϊκό (η σφαίρα των αιτιών). Αυτά τα ανώτερα επίπεδα της ύπαρξης ήταν και τα μόνα σημαντικά. Ο υλισμός ήταν μια παγίδα και η ψυχή ήταν ο φύλακας που θα απέτρεπε τον άνθρωπο να παγιδευτεί σ' αυτόν. Υποστήριζε πως το ανθρώπινο σώμα ήταν η φυλακή της ψυχής. Απέρριπτε τη θεωρία του Δαρβίνου και της εξέλιξης και αρνούνταν να πιστέψει ότι οι άνθρωποι κατάγονταν από ζώα ούτε πίστευε ότι θα μπορούσαν να καταντήσουν σαν ζώα. Ο άνθρωπος γι' αυτόν αποτελούσε την ανώτατη εξέλιξη των επίγειων υπάρξεων, ένα σημείο ανάμεσα στα ζωα και στους αγγέλους. Πάνω απ' όλα, ο Delville θεωρούσε πως η τέχνη έχει τη μοναδική ικανότητα να βγάζει τους ανθρώπους από την άγνοιά τους. Ο αληθινός καλλιτέχνης ήταν ο μύστης που θα παρουσίαζε εικόνες που θα δίδασκαν και θα μεταμόρφωναν την ανθρώπινη φύση.

Ο Δάντης πίνει από το νερό της Λήθης

Ορφέας

Ο τροχός της Τύχης

Τριστάνος και Ιζόλδη

Η Σχολή του Πλάτωνα

Οι θησαυροί του Διαβόλου

O Έρωτας των Ψυχών

Μορφές + Γεγονότα

Αξιόλογη έκδοση για την μυθολογία των βόρειων εθνών της Ευρώπης με πολύ καλή εικονογράφηση και καλή ποιότητα έκδοσης. Ογκώδης βιβλιογραφία και βοηθήματα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η έρευνα ενώ προσωπικά, εστίασα στην συνοδεία του ονόματος των ζωγράφων των πινάκων που παρουσιάζονται, κάτι το οποίο εμπλουτίζει ακόμα περισσότερο τις γνώσεις μας όχι μόνο στο αντικείμενο της έκδοσης αλλά και σε πολλούς οι οποίοι είχαν γοητευτεί από τα αναφερόμενα αρχέτυπα...

O Ζωγράφος Hitler

Ένα από τα μεγαλύτερα ενδιαφέροντα του Αδόλφου Χίτλερ ήταν η τέχνη και ειδικότερα η ζωγραφική, την οποία και υπηρέτησε κατά τη νεότητά του. Ξεκίνησε μόνος του, όπως κάθε παθιασμένος και ταλαντούχος ερασιτέχνης, ζωγραφίζοντας απλοϊκά τοπία. Με τον καιρό, χωρίς όμως επαγγελματική εκπαίδευση καθώς απορρίφθηκε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Βιέννης, καλλιέργησε το δικό του ύφος και τη δική του τεχνική. Τα έργα του, στα οποία αποτυπώνεται η λατρεία του για τη φύση, τη γυναίκα και τα ζώα, σε συνδυασμό με την απεικόνιση των επιβλητικών και καλαίσθητων οικοδομημάτων, αποκαλύπτουν την ψυχοσύνθεσή του και τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις. Καταφανής η επιρροή του από τον νεοκλασσικισμό και το μπαρόκ · τόσο οι πίνακές του όσο και ο αρχιτεκτονικός οργασμός της εποχής του και η ουσιαστικά επανοικοδόμηση του Βερολίνου και άλλων πόλεων (Δρέσδη, Βιέννη), καθώς και ο εξωραϊσμός των πόλεων με γλυπτά φανερώνουν την ιδιαίτερη αισθητική και παιδεία που διέθετε.

Τα έργα του ανέρχονται περίπου στα 3000, που τα φιλοτέχνησε κυρίως για βιοποριστικούς σκοπούς αλλά σύντομα συνειδητοποίησε πως δεν θα διέπρεπε στη ζωγραφική και στράφηκε σε άλλες επαγγελματικές ενασχολήσεις. Εκατοντάδες πινακές του έχουν πωληθεί σε δημοπρασίες ανα τον κόσμο και κοσμούν ιδιωτικές συλλογές. Η αμερικανική κυβέρνηση "κρατάει ομήρους" 4 πίνακες του Χίτλερ (οι οποίοι ανήκουν νόμιμα σ' έναν Αμερικανό συλλέκτη καθώς τους αγόρασε από τον προσωπικό φωτογράφο του Χίτλερ) καθώς και χιλιάδες έργα τέχνης της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας υπό την επίβλεψη μιας εβραίας αξιωματικού του στρατού, ισχυριζόμενη πως φυλλάσσοντας αυτά τα έργα προστατεύει την ανθρωπότητα από την αναβίωση του Εθνικοσοσιαλισμού και του Μιλιταρισμού. Σχετικό άρθρο δημοσιέυτηκε στη Washington Post και αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του David Irving.

http://www.fpp.co.uk/Hitler/artist/Price/WashingtonPost210402a.html

Περισσότερα έργα :

http://www.hitler.org/art/

Φυσιογνωσία

Η οικογένεια των ιστολογίων μας μεγαλώνει με ένα νέο αρκετά διαφοροποιημένο θέμα το οποίο αποσκοπεί στην επανένταξη της ομορφιάς και της ιερότητας της Φύσης στην καθημερινότητα μας. Η διατροφή, τα ροφήματα, το περιβάλλον, οι συνήθειες μας, το σώμα μας αποτελούν είτε μικρά είτε μεγάλα αλλά αδιαίρετα και εξίσου σημαντικά κομμάτια της ύπαρξης μας. Ας μοιραστούμε, ας απολαύσουμε και ας διαφυλάξουμε εκείνη την αλλόκοτη για τον σημερινό κόσμο γνώση...

http://fysiognwsia.blogspot.com/

ΑΝ

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου,
όταν τριγύρω σου όλοι τα 'χουν χαμένα
και σ' εσέ της ταραχής των ρίχνουν την αιτία

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου,
όταν ο κόσμος δε σε πιστεύει,
κι αν μπορείς να τον συγχωράς γι' αυτή τη δυσπιστία,
να περιμένεις αν μπορείς δίχως να χάνεις την υπομονή σου,
κι αν όλοι οι άλλοι σε συκοφαντούν
να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμα
κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ σοφό στα λόγια

Αν να ονειρεύσαι μπορείς χωρίς να είσαι δούλος των ονείρων
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου
Αν ν' αντικρύζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια
κι όμοια να φέρεσαι σ΄αυτούς τους δύο τυραννικούς απατεώνες

Αν σου βαστά η ψυχή ν' ακούς όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,
παραλλαγμένη απ' τους κακούς για να 'ναι για τους άμυαλους παγίδα,
ή συντριμμένα να θωρείς όσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου
και πάλι να ξαναρχινάς να χτίζεις μ' εργαλεία που είναι φθαρμένα

Αν όσα απόχτησες μπορείς σ' ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις
και δίχως φόβο μονομιάς κορώνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις
και να τα χάσεις κι απ' αρχής ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι
και να μη βγάλεις και μιλιά ποτέ γι' αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς και σπλάχνα και μυαλό,
όλα να τα σφίξεις για να δουλέψουν εξαρχής
κι ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα
και να κρατιέσαι πάντα ορθός όταν δε σου 'χει τίποτε απομείνει
παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σ' όλα αυτά "Βαστάτε"

Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και να κρατάς την αρετή σου
με βασιλιάδες να γυρνάς δίχως απ' τους μικρούς να ξεμακραίνεις
Αν μήτε φίλοι μήτε εχθροί μπορούν πια ποτέ να σε πειράξουν,
όλο τον κόσμο αν αγαπάς μα και ποτέ πάρα πολύ κανέναν
Αν του θυμού σου τις στιγμές, που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,
μπορείς ν' αφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη

Δική σου θα 'ναι τότε η γη
μ' όσα και μ' ό,τι επάνω της κι αν έχει
και πάλι ακόμα πιο πολύ : άντρας αληθινός θα 'σαι, παιδί μου.

Rudyard Kipling

http://www.kipling.org.uk/poems_if.htm

Έτος Δαρβίνου

Το Δεκέμβριο του 2006 αποφασίστηκε στην Αθήνα από την IUBS ( International Union of Biological Science) και την IUHPS ( International Union of History and Philosophy of Science ) η ανακήρυξη του έτους 2009 ως "Έτος Δαρβίνου" και "Παγκόσμιο Έτος Βιολογίας" με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του ανθρώπου που εισήγαγε την Θεωρία της Εξέλιξης. Αναλυτικά στοιχεία σχετικά με το έργο και τη ζωή του Κάρολου Δαρβίνου μπορείτε να βρείτε στον εξής διαδικτυακό τόπο

http://darwin-year-2009.org/

Προτεινόμενη βιβλιογραφία στα ελληνικά :

1. Κάρολος Δαρβίνος - Η καταγωγή των ειδών ( εκδόσεις Γκοβόστη)
2. Κάρολος Δαρβίνος - Αυτοβιογραφία (εκδόσεις Γκοβόστη)
3. Κάρολος Δαρβίνος - Ταξιδεύοντας με το Μπιγκλ (εκδόσεις Στοχαστής)
4. Συλλογικό έργο - Δαρβίνος :Υπέρ και Κατά ( εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις )

Puffins

Είδος θαλάσσιου πτηνού που ζει κυρίως στις ακτές του Βόρειου Ατλαντικού και του Βόρειου Ειρηνικού. Πολυάριθμοι πληθυσμοί κατοικούν στα Νησιά Φερόες, στην Ισλανδία, στη Σιβηρία, την Αλάσκα και την Καλιφόρνια. Τρέφεται κυρίως με ψάρια και μαλάκια.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του πτηνού είναι το περίεργο έντονα πορτοκαλί ράμφος του. Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής εμφανίζει σ' αυτό μια μπλε και μια κίτρινη λωρίδα, τις οποίες 'ρίχνουν' μετά την πάροδο της. Είναι μοναγαμικό είδος και γεννά ένα αυγό το χρόνο. Τον περισσότερο καιρό της ζωής του το περνούν στη θάλασσα και επισκέπτονται τις ακτές μόνο για την αναπαραγωγή.

Lawrence Alma-Tadema

Ολλανδός ζωγράφος που έζησε στην Αγγλία (1836-1912) και ανακηρύχθηκε ένας από τους σημαντικότερους αντιπροσώπους του Βικτωριανού ρεύματος και του ευρωπαϊκού Συμβολισμού. Εμπνεύστηκε και επηρεάστηκε από τους Προραφαηλίτες. Η κλασσική αρχαιότητα και η μεγαλοπρέπεια της Ρώμης αποτελούν τα γενικά θέματά του και οι πίνακές του εστιάζουν στη ρεαλιστική απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος και του φωτεινού λευκού μαρμάρου. Λαμπερά και ζωηρά χρώματα, άνθη και υφάσματα που "διεγείρουν" την αίσθηση της όσφρησης και της αφής αντίστοιχα.

Άνοιξη

Οι γυναίκες της Άμφισσας

Τα τριαντάφυλλα του Ήλιου

Σαπφώ και Αλκαίος

Το αγαπημένο έθιμο

ΤΥΡΤΑΙΟΣ

Ελεγειακός ποιητής, του 7ου αιώνα π.Χ. που κατοικούσε στη Σπάρτη. Το ζήτημα της καταγωγής του δεν είναι διευκρινισμένο. Σύμφωνα με μια παράδοση ήταν Αθηναίος που του απένημαν την ιδιότητα του Σπαρτιάτη πολίτη, ενώ σύμφωνα με το λεξικό της Σούδας ήταν Λάκωνας ή Μιλήσιος. Το έργο του συνίσταται σε ελεγείες, παιάνες και εμβατήρια με στόχο την εξύψωση του ηθικού των πολεμιστών, την εξύμνηση του ιδανικού της πατρίδας και της ανδρείας. Με την ελεγεία του "Ευνομία" κατάφερε να συμφιλιώσει τους Λακεδαιμόνιους μεταξύ τους, να μην φιλονικούν για τις ατυχίες των Μεσσηνιακών Πολέμων και να τους εμψυχώσει ώστε να ανακτήσουν τα χαμένα τους εδάφη.

Τεθνάμεναι καλόν ενί προμάχοισι πεσόντα
άνδρ' αγαθόν περί ή πατρίδι μαρνάμενον.
Τιμή να πεθαίνει κανείς σε προμάχους ανάμεσα πέφτοντας
για τη γλυκιά του πατρίδα μαχόμενος σαν άνδρας γενναίος.

Θυμώ γής πέρι τήσδε μαχώμεθα και περί παίδων
θνήσκωμεν ψυχέων μηκέτι φειδόμενοι.
Με σθένος τη μάχη να δίνουμε για τη γη που πατούμε,
για τα παιδιά μας ζωή να προσφέρουμε με λύπη καμιά.

Αισχρόν δη τούτο, μετά προμάχοισι πεσόντα
κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον.
Γέρος πρόμαχος να πέσει νεκρός μπροστά από νέους
καταφρόνια ασήκωτη είναι γι' αυτούς.

Αισχρόν δ' εστί νέκυς κακκείμενος εν κονίησι
νώτον όπισθ' αιχμή δουρός εληλαμένος.
Ντροπιασμένος είν' ο νεκρός που κείτεται χάμω στη σκόνη
χτυπημένος πίσω στα νώτα από αιχμή κονταριού.

http://el.wikisource.org/wiki/turtaios

Hρώ και Λέανδρος

Σηστὸς ἔην καὶ Ἄβυδος ἐναντίον ἐγγύθι πόντου.
γείτονές εἰσι πόληες. Ἔρως δ᾿ ἑὰ τόξα τιταίνων
ἀμφοτέραις πολίεσσιν ἕνα ξύνωσεν ὀιστόν
ἠίθεον φλέξας καὶ παρθένον. οὔνομα δ᾿ αὐτῶν

ἱμερόεις τε Λέανδρος ἔην καὶ παρθένος Ἡρώ.
ἡ μὲν Σηστὸν ἔναιεν, ὁ δὲ πτολίεθρον ἀβύδου,
ἀμφοτέρων πολίων περικαλλέες ἀστέρες ἄμφω,
εἴκελοι ἀλλήλοισι. σὺ δ', εἴ ποτε κεῖθι περήσεις,
δίζεό μοί τινα πύργον, ὅπῃ ποτὲ Σηστιὰς Ἡρὼ

ἵστατο λύχνον ἔχουσα καὶ ἡγεμόνευε Λεάνδρῳ·
δίζεο δ᾿ ἀρχαίης ἁλιηχέα πορθμὸν Ἀβύδου
εἰσέτι που κλαίοντα μόρον καὶ ἔρωτα Λεάνδρου.

Μουσαίος ο ΑΘηναίος (400 π.Χ.)

A name of all earth's jewels pleas'd not her
Like his dear name; " Leander, still my choice,
Come nought but my Leander: O, my voice,
Turn to Leander! Henceforth be all sounds,
Accents, and phrases, that show all griefs'wounds,
Analiz'd in Leander. O black change!
Trumpets, do you with thunder of your clange,
Drive out this change's horror—my voice faints:
Where all joy was, now shriek out all complaints."
Thus cried she; for her mix'd soul could tell
Her love was dead: and when the morning fell
Prostrate upon the weeping earth for woe,
Blushes, that bled out of her cheeks, did show,
Leander brought by Neptune, bruis'd and torn,
With cities' ruins he to rocks had worn;
To filthy usuring rocks, that would have blood,
Though they could get of him no other good.
She saw him, and the sight was much, much more
Than might have serv'd to kill her; should her store
Of giant sorrows speak ?—Burst,—die,—bleed,
And leave poor plaints to us that shall succeed.

She fell on her Love's bosom, bugg'd it fast,

And with Leander's name she breath'd her last!

Neptune for pity in his arms did take them, Flung them into the air, and did awake them Like two sweet birds, surnam'd th" Acanthides , Which we call Thistle-warps, that near no sea Dare ever come, but still in couples fly, And feed on thistle tops, to testify The hardness of their first life in their last; The first, in thorns of love, that sorrows past: ! And so most beautiful their colours show, As none (so little) like them; her sad brow A sable velvet feather covers quite, E'en like the forehead cloth f that in the night, Or when they sorrow, ladies us'd to wear: Their wings, blue, red, and yellow, mix'd appear; Colours, that as we construe colours, paint Their states to life;—the yellow shows their saint, The dainty Venus, left them; blue, their truth; The red and black, ensigns of death and ruth.

Christopher Marlowe

Το ποίημα του Μουσαίου :

http://el.wikisource.org/wiki/mousaios_hrw_kai_leandros

http://el.wikipedia.org/wiki/hrw_kai_leandros

Η Μιράντα της Τρικυμίας..

http://en.wikipedia.org/wiki/Miranda_(Shakespeare)

Προσδιορισμός αξιών

... Ως γνωστόν ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος έτσι ώστε η κοσμοθεωρία του, όταν δεν του έχει επιβληθεί με ύπνωση, τα κίνητρά του και η κλίμακα των αξιών του, οι πράξεις και οι προθέσεις του να καθορίζονται από την προσωπική και συλλογική εμπειρία της ζωής. Όπως λέει και μία ρωσική παροιμία : μην πιστεύεις τον αδελφό σου, να πιστεύεις ότι βλέπεις. Και αυτό είναι η πιο υγιής βάση για την κατανόηση όλων όσων τον περιβάλλουν και της συμπεριφοράς του. Για πολλούς αιώνες, όσο ο κόσμος μας ήταν μυστηριώδης, όσο δεν αποκτούσε ενιαίες σχέσεις, δεν μετατρεπόταν σε ένα ενιαίο τρεμάμενο σβόλο, οι άνθρωποι ορθά καθοδηγούνταν από την εμπειρία τους στη ζωή μέσα στο περιορισμένο γεωγραφικά περιβάλλον που ζούσαν, στην κοινότητα τους, στην κοινωνία τους,και, τέλος, στην εθνική γεωγραφική τους περιοχή. Τότε ακόμη υπήρχε η δυνατότητα σε μεμονωμένα ανθρώπινα βλέμματα να διακρίνουν και να υιοθετήσουν μία ενιαία κλίμακα αξιών: τι να θεωρείται ως μέτρο, τι απίθανο, τι σκληρό, τι στα όρια της κακότητας, τι είναι έντιμο και τι απάτη ...

Αλεξάντρ Σολζενίτσιν

Ernst Jünger

Ο Ερνστ Γιούνκερ ήταν Γερμανός συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Χαιδελβέργη στις 29/3/1895 και πέθανε στις 17/2/1998. Aποτέλεσε δε μία από τις κεντρικές μορφές του ρεύματος που έμεινε γνωστό ως Συντηρητική Επανάσταση. Κατά τη διάρκεια του Α’ΠΠ υπηρέτησε στον Αυτοκρατορικό Γερμανικό Στρατό και για τη δράση του παρασημοφορήθηκε με τον Σιδηρου Σταυρό Α’ Τάξεως καθώς και με το παράσημο Pour Le Merite που αποτελούσε την ανώτατη τιμητική διάκριση στον τότε Γερμανικό Στρατό. Το 1923 απολύθηκε από τη Reichswehr ως υπολοχαγός και σπούδασε θαλάσσια βιολογία, βοτανολογία και φιλοσοφία. Κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, την οποία επέκρινε για την αστάθειά της και την αδυναμία της,αρθρογράφησε σε διάφορα εθνικιστικά έντυπα προπαγανδίζοντας την ανάγκη για έναν επαναστατικό και ριζοσπαστικό εθνικισμό. Επίσης διατηρούσε επαφές με διάφορες ομάδες όπως με την ένωση βετεράνων Stahlhelm και τους Εθνικομπολσεβίκους του Έρνστ Νίκις. Στο βιβλίο του ‘’In Stahlgewittern’’ (1924) περιγράφει τις εμπειρίες του από τον πόλεμο και στο ‘’Der Arbeiter’’ (1932) αναλύει τις απόψεις του για μια πλήρως κινητοποιημένη κοινωνία που θα καθοδηγείται από πολεμιστές-εργάτες-διανοούμενους. Κατά τον Β’ΠΠ υπηρέτησε στην Wehrmacht απ’όπου απολύθηκε το 1944 μετά την απόπειρα δολοφονίας κατά του Α.Χίτλερ. Στην μεταπολεμική Γερμανία αντιμετώπισε απαγορεύσεις από τις Βρεττανικές Δυνάμεις Κατοχής, καθώς και εχθρότητα από κομμάτι της γερμανικής διανόησης λόγω της εθνικιστικής του σκέψης και δράσης και θεωρήθηκε αντιδραστικός και μιλιταριστής. Υπήρξε ένας από τους προδρόμους του μαγικού ρεαλισμού και συνεισέφερε την έννοια του Άναρχου( Κυρίαρχου Ατόμου).

Σύνδεσμοι για τη ζωή του και το έργο του

http://www.juenger.org/

http://ernst-juenger.blogspot.com/

Επιμέλεια : Κ.Π.

Η Έβδομη Σφραγίδα

Ένας ιππότης και ο ιπποκόμος του επιστρέφουν από τις Σταυροφορίες σε μια Σουηδία που μαστίζεται από την πανούκλα. Στο δρόμο θα συναντήσουν τον Θάνατο, ο οποίος ζητά από τον ιππότη να τον ακολουθήσει. Εκείνος τον προσκαλεί σε μια παρτίδα σκάκι για να κερδίσει τη ζωή του ή τουλάχιστον λίγο χρόνο για ν' απαντήσει στα μεταφυσικά ερωτήματα που τον βασανίζουν. Η συναναστροφή τους με έναν θίασο σαλτιμπάγκων που, παρά τις καθημερινές τους δυσχέρειες, απολαμβάνουν τη ζωή, θα τους οδηγήσει σε μια νέα θεώρηση των πραγμάτων.

http://www.imdb.com/title/tt0050976/

http://greekddl.com/old-foreign-movies/the-seventh-seal-1957dvdrip.html

Κολιμπρί

Είναι το μικρότερο είδος πουλιού στον κόσμο, με μέγεθος μέχρι 20 εκ. Ιδιαίτερα γνωρίσματά του είναι το γρήγορο χτύπημα των φτερών του που φτάνει τα 70 φτερουγίσματα το δευτερόλεπτο και η ικανότητά του να πετάει ανάποδα - ικανότητα που διαθέτει μόνο αυτή η κατηγορία πουλιών. Μέσω του ιδιαίτερου ράμφους τους, τρέφονται κυρίως με νέκταρ λουλουδιών και έντομα. Τέλος, τα κολιμπρί "κελαηδούν" με το φτερούγισμά τους.

Στη διάρκεια μιας πυρκαγιάς στο δάσος, λέει ένα αφρικάνικο παραμύθι, όλα τα ζώα τρέχουν να ξεφύγουν από τη φωτιά εκτός από ένα κολιμπρί, το οποίο παίρνει μια σταγόνα νερό στο ράμφος του και τη ρίχνει στη φωτιά.
«Είσαι τρελός, δεν θα σταματήσεις την πυρκαγιά», του λέει ένα ζώο. «Το ξέρω», απαντά το κολιμπρί, «όμως κάνω αυτό που μου αναλογεί».

Πένθος.

...Εδώ και πολλές ώρες περπατώ. Όταν ξεκίνησα το κορμί μου ήταν ξεκούραστο, καθαρό, με ανάστημα ορθό και βλέμμα γεμάτο αποφασιστικότητα. Τώρα νιώθω τον ιδρώτα που ξερνάει η σάρκα μου να ρέει στο κορμί μου που ολοένα γέρνει προς τα εμπρός και τη ματιά μου σαν χάρτινη σαΐτα, κακοσχηματισμένη από κάποια παιδικά χεράκια, να πετάει λίγα μέτρα μέσα στην αστική χαράδρα και μετά να εφορμά στην άσφαλτο λίγο πιο μπροστά από τα παπούτσια μου. Δε ξέρω αν εγώ είμαι που κουράζομαι εύκολα ή αν η πόλη μου και η γειτονιά μου με κουράζει τόσο πολύ. Γνωρίζω πως με κάθε μου ανάσα χιλιάδες ίχνη ύλης, από κάθε λογής στοιχείο, με διαπερνούν μέχρι να εξωθήσει κάποια από αυτά η προβληματική αναπνοή μου ξανά στον αέρα. Αγναντεύω τα διαλυμένα πεζοδρόμια, τα αμέτρητα στριμωγμένα αμάξια και τους χιλιάδες αγνώστους καθώς νιώθω πως πια σέρνομαι ανάμεσα σε πίσσα, τσιμέντο και μέταλλα. Η άσφαλτος απλώνεται μπροστά μου σαν ένα χιλιομπαλωμένο χαλί πρόχειρα απλωμένο στο δέρμα μιας καταπιεσμένης ξεχασμένης γης. Κάπου – κάπου, σαν ανοιχτές πληγές ξεπροβάλλει λίγο χώμα με δέντρα. Μα φαντάζουν τόσο ξένα στον κόσμο που τα περιβάλλει. Εγώ συνεχίζω. Έχει βραδιάσει και σε λίγο θα περάσω από τα μέρη που πάντα θα μου γεννιέται η ίδια απορία. Είναι δυνατόν σε κάποιες τρύπες όπου χρωματιστά και αριστοτεχνικά στολισμένα ντουβάρια που κρύβουν το οπλισμένο τους σκυρόδεμα να φωλιάζει η διασκέδαση και η ψυχαγωγία; Είναι δυνατόν να επιτελεστεί η σκέδαση μέσα σε τετραγωνικά μέτρα ή το ταξίδι της ψυχής προς τα άνω όταν ο ουρανός είναι ένα φωτισμένο ταβάνι; Η απορία μου θα στραφεί προς τον εαυτό μου με θυμό και έπειτα θα τον κοιτάξει με το πονηρό εκείνο χαμόγελο της συνενοχής. Δεν είναι ότι δε γνωρίζω καλά τη μοναξιά μου αλλά μου αρέσει να την προκαλώ με μύρια στίγματα ελευθερίας που αναγνωρίζω να εμφανίζονται σιγά σιγά στην επιφάνεια των κομματιών που βγαίνουν από τα καλούπια μου. Βέβαια ακόμα μπορεί να με στριμώχνει. Αλλά είναι επειδή έχω κουραστεί. Σε λίγο θα φτάσω. Θα κοιτάξω να ξεκουραστώ και να πληθώ για να αναμετρηθώ μαζί της επί ίσοις όροις. Και οι δύο γνωρίζουμε πως υπάρχει η σύγκρουση και το πένθος. Ειρήνη; Α ναι, δεν διευκρίνισα πως ειρήνη είναι το πένθος...

Oυρανός

Κάποτε σαν κοιμάτ' η γη καθιζω μαγεμένος
κάτω απ' το θόλο που ψηλά ξάστερος λάμψεις ραίνει,
φουγκράζομαι αν αχός κανείς πέφτ' ουρανοσταλμένος,
κι η ώρα, μάταια, η φτερωτή μ' αγγίζει και διαβαίνει,
σα βλέπω την αιώνια αυτή γιορτή που με θαμπώνει,
χρυσολουσμένη δείχνοντας την πλάση σα νυχτώνει.

Πιστεύω ο θόλος τότ' αυτός ο μυριο-ηλιοσπαρμένος
ότι σ' εμένα μοναχά τη λάμψη του όλη χύνει,
πως να τον νοιώσω μοναχά εγώ 'μουν προορισμένος,
πως είμαι - αν και μάταιος ίσκιος κι εγώ που σβήνει -
ο μυστηριώδης βασιλιάς στης νύχτας τη μαγεία,
και πως για μένα γίνεται η ουρανοφωταψία!

Victor Hugo

Lone Wolf

I'm a lone wolf and I'm out on the prowl
Lonely and lost hear my pitiful howl
My pack has been slaughtered now I am the last
And the hunters they're behind me and they're closing in fast

Can you hear the lone wolf howl
Deep in the night?
Within his hunger I grew proud
You'll feel his lone wolf fight

I have to think fast to stay one step ahead
Running across the land where my ancestors bled
Searching for the answers but i'm running out of time
I know that somewhere out there, there are more of my kind

Can you hear the lone wolf howl
Deep in the night?
Within his hunger I grew wild
You'll feel his lone wolf fight

I'm running on, empty still i'm looking for you
I know that you're out there and you're looking for me too
Well I will keep on running, overturning every stone
As long as there is light I will always have a home

Somewhere in the night I hear a glorious sound
I know my search is over and I can stand my ground
Turning hunter into hunt, turning night into day
A triumph of glory, yea this is our day

Can you hear the white wolf howl
Deep in the night?
Within his hunger I grew proud
You'll feel his white wolf fight

Lone Wolf - Brutal Attack

Πότε;

Πότε πια κάθε ανώφελη φροντίδα εγώ θ' αφήσω,
την πλήξη την καθημερινή, μιας πόλης φρενιασμένης,
να πάω στα δάση, στης δροσιάς τ' άσυλα, να γνωρίσω
τον εαυτό μου, στις οχτιές λίμνης φωτολουσμένης!

Μα πιότερο, να ονειρευτώ θα 'θελα στους γιαλούς σου,
θάλασσα, λίκνο ολόγλυκο των παιδικών μου χρόνων,
ν' ακούσω οι γλάροι οι άγριοι να σκούζουν στους αφρούς σου
κι η άρμη των κυμάτων σου να με δροσίσει μόνο.

Ο πρώιμος χειμώνας, α! μη θα ξαφνιάσει εμένα ;
όλα τα δώρα τ' Απριλιού τα 'χω πια σπαταλήσει,
σταφύλι απ' το φθινόπωρο δεν τρύγησα κανένα,
κι άλλοι τα πλούσια στάχυα μου τα έχουνε θερίσει.

Jean Moreas

Vladimir Kush

Γεννήθηκε στη Ρωσία το 1965. Ανήκει στο ρεύμα του σουρρεαλισμού ή - όπως προτιμά ο ίδιος - του μεταφυσικού ρεαλισμού. Τα έργα του αποτυπώνουν τη φύση, τοπία, καθημερινά αντικείμενα αλλά και φανταστικές συνθέσεις μ' έναν ιδιαίτερο τρόπο, που εκπλήσσει και γοητεύει..

http://www.vladimirkush.com/home.php

Le Ballon Rouge

http://video.google.com/videoplay?docid=-2510866238854604509&ei=IW0JSpXiAoWO-Aaz3_nBBQ&q=the+red+balloon&hl=el

Πνοή Ζωής...

Μάνα Πανάρχαια

Κόσμε, μέσα στη σκιά
και στην πλατιά σου φούστα γιγαντωμένε,
ρίζα που κατεβαίνεις
απ' τις παμπάλαιες πλαγιές της γης,
καρπερή κι αιώνια,
με το γάλα και με το μέλι,
αστείρευτε της στοργής κρουνέ,
άσωτε παλμέ της αγάπης.

Οι κόρες και οι γιοί
κι αν τραβιούνται απότομα απ' το κορμί σου
πάλι σε σένα έρχονται,
γυμνά νικημένα κορμιά,
ν' ακούσουν της αγάπης τον ήχο.

Μάνα πανάρχαια όσο ο κόσμος,
που δέχεσαι λαβωμένους κι εχθρούς
στις αγκάλες τις άπειρες,
στις βαθιές θάλασσες της συμπόνοιας.

Στέρνο ακριβό και σπάταλη μήτρα ζωής,
κι η σοφία του κόσμου σε σένα μόνο κατοίκησε.
Χαρά να πεθαίνεις και νικημένη
για τα πλάσματά σου.

Αμίλητη σταυρωμένη,
κι ο κόσμος όλος
από τις θερμές ζώνες του ισημερινού σου περνά,
απ' της καρδιάς σου το φλογερό χτύπο,
ουράνιο τόξο, νικητές να πιαστούνε και νικημένοι,
κι η ίδια ως τώρα δεν έμαθες
τί πραγματικά είσαι.

Όλγα Βότση

Nelly's

H φωτογράφος από το Αϊδίνι της Μικράς Ασίας Έλλη Σουγιουλτζόγλου - Σεραϊδάρη, ή γνωστότερη με την αγγλική υπογραφή των έργων της, Nelly's, αποτελεί σημαντική προσωπικοτήτα στον καλλιτεχνικό χώρο και συγκεκριμένα σ' αυτόν της φωτογραφίας. Η θεματογραφία της υπήρξε ιδιαίτερα ελληνοκεντρική αποτυπώνοντας αρχαία ελληνικά μνημεία και αγάλματα, την Αθήνα του Μεσοπολέμου και την ελληνική ομογένεια. Με έργα της όπως τα γυμνά στην Ακρόπολη και την απεικόνιση αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων σε συνδυασμό με σύγχρονους ανθρώπους, εξυμνεί τον ελληνισμό και παράλληλα αποδεικνύει τη διαχρονικότητα του αρχαίου ελληνικού ιδεώδους.

http://www.benaki.gr/index.asp?id=1020102&lang=gr

William-Adolphe Bouguereau

Γάλλος ακαδημαϊκός ζωγράφος που απεικονίζει με εξαιρετικό ρεαλισμό μυθολογικά θέματα. Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γυναικείο σώμα και αποδίδοντας με καταπληκτική ζωντάνια και φωτογραφική σχεδόν αποτύπωση την ανατομία του ανθρώπινου σώματος, καταφέρνει να ζωντανέψει μπροστά στα μάτια του παρατηρητή τις θεότητες, τις νύμφες και τις καθημερινές γυναίκες των μύθων.

Αυγή

Ο Έρωτας με μια πεταλούδα

Η Επιστροφή της Άνοιξης

Πατρίδα

Η Γέννηση της Αφροδίτης

Ο Αρίων πάνω σε θαλάσσιο άλογο

http://en.wikipedia.org/wiki/William-Adolphe_Bouguereau

Never Cry Wolf

Υπέροχη κινηματογραφική μεταφορά βασισμένη στο εξαιρετικό ομώνυμο βιβλίο του Farley Mowat, το οποίο κυκλοφορεί υπό τον ελληνικό τίτλο "Λύκοι, σας παρακαλώ μην κλαίτε".

http://www.imdb.com/title/tt0086005/

http://www.greekbooks.gr/BookDetails.aspx?id=117516

Ριζοσπαστική Οικολογία

Εξαιρετική έκδοση διαφόρων εργασιών του Pentti Linkola από τις εκδόσεις Integral Tradition.

http://www.integraltradition.com/

Ars Moriendi

Το Ars Moriendi είναι ένα μοναδικό θρησκευτικό έργο του 15ου αιώνα το οποίο περιγράφει πως ένας μελλοθάνατος δοκιμάζεται από μία σειρά πειρασμών μέσω των δαιμόνων που συνωστίζονται γύρω από το νεκρικό κρεβάτι του και πως κάθε φορά ένας άγγελος τον παρηγορεί και τον ενισχύει κατά τη διάρκεια της επιθανάτιας αγωνίας του. Στο τέλος οι δαίμονες ουρλιάζοντας απελπισμένα αντικρίζουν τη ψυχή του ανθρώπου να σώζεται. Το βιβλίο το οποίο κυκλοφόρησε πάρα πολύ σε όλη την δυτική Ευρώπη αποτελούσε έναν κανόνα για τον “καλό” θάνατο.
Ακολουθεί η παράθεση της ψηφιακής μορφής του βιβλίου, σε Γαλλική έκδοση με τον τίτλο “Lart de bien viure et de bien mourir ” , η οποία ασχέτως αν μπορεί να διαβαστεί επακριβώς από όλους, σίγουρα μπορεί μέσω της αισθητικής της και της εικονογράφησης της να ταξιδέψει κάθε σκέψη και φαντασία που γοητεύεται από παρομοίου είδους θέματα..

http://lcweb2.loc.gov/cgi-bin/ampage